O ZAMANLAR YAZDIĞIM TRAVMATİK YAZILARDAN BİRİ

Kaderimi keşfetmek için, canavr tellalları ile dolu bu ölüm vadisinde, yaptığım savaşlardan yenik düşmüş küçük bir çocuğum ben.Ölümün soğukluğu zarif bedenimi sarmış, kimsesizler dünya mezarlığında ölüyorum.Bükülmüş onlarca ruhlar aleminde kasvetle yoğrulmuş sonumu bekliyorum.Aklımda son bulmuş yenilgilerim, elimde ise kefenimin dikilmemiş son parçasına ağlıyorum.


Sakın bu yazıya bakıp beni depresif psikomanyak sanmayın.Bu sadece o dönemler yaşadığım zor olaylardan ruhuma işlemiş melenkolik olayların yaşattığı duygusal tramva.Evet çok sevdiğim birini kaybettim.Bu benim ve hayatımın dönüm noktası oldu.Herşey bitti hayat durdu derken bir anda bu yaşadıklarımı yazmak yerini anlatabileceğim o kişi ile tanışmıştım vede onunla duygusalık yüklü rauntlar yaşıyor bu rauntlar seans seans ilerlerken,bende kendimi ve ruh halimi o kişiye anlatıyor bulunduğum kimsesizler dünya mezarlığından sosyal hayata terfi etmeye çalışıyordum.Sağolsun çok büyük faydaları oldu kendimi insan olarak yaşayan bir ölü olarak görüyordum sayesinde artık mezarlıklar değilde insanlar ölü gibi geliyordu bana.Bir ara ayrılma noktasına gelmiştik tabi bunu ben istemiştim çünkü;olaylar içinden çıkılamaz hal almaya başlıyor benm çektiğim ondan arta kalan zamanın yanlızlık sendromu yükseliyuordu bu derslerimi ve geleceğimi etkiliyordu.Evet o akşam onunla geçirdiğimiz sahil turu ve sonrası beni otobüs durağında yolcularken bir anda ağzımdan şu kelimeler dökülmeye 
başladı.''Bak ilker sen benden en kolay rolü oynamamı istiyorsun ama şunu bilmeni isterim ki hayatta zaten oynanması gereken büyük kolay rolleri oynadım artık zor piyesler istiyor bunların baş rolleri yerine kuytuda kalmış görünüşte hiçbirşey ifade etmeyen ama bir çok anlam yüklü olmasa olmazlardan biri olmak istiyorum.Sen benim ile birlikte başkalarınıda katmak istiyorsun hayatına (açık ilişki yaşamak istiyo ibneee...)Bu piyes benm için sadece 2 kişilik eğer sana uyuyorsa gel oynayalım vede bırak yazarı olmayı bu tek perdelik senaryonun.Herşey kendiliğinden gelişsin.Sihirli bir kalem alalım hayatımıza vede o yazsın.(gözleri nemlenmiş neredeyse ağlayacak seviyeye gelmişti.)Sonunda patlattım bombayı vede şöyler söyledim.Ben bu rolde senin yazdığın senaryoyu canlandırmayacağım belki bir yerlerde benm istediğim gibi senaryo yazarı vardır.Şimdi bu otobüse binip gideceğim vede burada yanlız kalacaksın evet umarım bu yanlızlığı paylaşa bileceğin birileri vardır hayatında.Güle güle....
         Umurbeyde evdeyim ve gelen ilk mesaj şöyle : Ben seni çok seviyorum hayatımda olmanı istiyorum hep .Ne olur bırakma beni bla bla bla...Saçmalık.Bu ardı arkası kesilmeyen acıtasyon mesajları ertesi gün kapıma dayanması ile son buldu vede yaşanan ve konuşulanlar beni şuanda düşündürüyor çoook saçmalamışız beeee. İLkerin kapıma dayanması vede konuşulanlar birdahaki bölümde anlatacağım arkadaşlar.....